Zajmijmy się dziś rozliczaniem dochodów islandzkich w Polsce. Zwróćcie uwagę, że uwagi poniższe są, i będą aktualne, aż do momentu zmiany umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę z Islandią, a w szczególności zmiany metody unikania podwójnego opodatkowania na korzystniejszą, a więc na metodę wyłączenia zagranicznych dochodów z opodatkowania w Polsce z zachowaniem progresji (tzw. metoda wyłączenia z progresją). Obecnie obowiązującą metodą jest metoda zaliczenia proporcjonalnego i ona właśnie, w pewnych sytuacjach, może paradoksalnie doprowadzić do podwójnego opodatkowania tego samego - islandzkiego - dochodu.
Pomimo obowiązywania ulgi abolicyjnej, istotne znaczenie ma tutaj kwestia opodatkowania zwróconego z zagranicy podatku. Dlaczego? Sami zobaczycie...
Dalej przeczytacie:
-
Dlaczego od dochodów islandzkich należy rozliczyć się w Polsce
-
Kto się powinien rozliczyć
-
Jak należy się rozliczyć przy zastosowaniu metody zaliczenia proporcjonalnego
-
Czy można skorzystać z ulg i odliczeń przewidzianych w prawie polskim
-
Jak skorzystać z ulgi abolicyjnej
-
Do jakiego urzędu skarbowego należy przesłać deklarację
-
Jak opodatkować zwrot podatku od islandzkiego fiskusa
-
Czy należy opodatkować odsetki powstałe na rachunku bankowym
Sami widzicie, że temat jest rozległy :) Więc nie traćmy czasu...
... Zapraszam Was dalej >>
8 sierpnia, 2009, 23:37
Bardzo pomocny i ciekawy tekst! Super stronka!
Dzięki! R.
13 sierpnia, 2009, 09:49
Witam Panie Rafale! Na jednym z forów dotyczących Islandii znalazłem taki wpis, który nieco odbiega od tego, co Pan napisał powyżej. Oto jest link do postu http://forum.islandia.org.pl/viewtopic.php?t=61 i treść przytaczam poniżej. Jak się Pan do tego ustosunkuje? Pozdrawiam!
„Na tym forum ten temat już się pojawił, ale poprzednie jego opracowanie zawierało kilka istotnych nieścisłości.
W Umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską a Islandią Najistotniejsze dla większości z nas są dwa artykuły- jeden definiuje centrum interesów życiowych (CIZ) i to jest art. 3 ustęp 2 oraz artykuł 15 mówiący o opodatkowaniu dochodów z pracy najemnej.
Aby skutecznie dyskutować z polskim urzędnikiem o należnościach podatkowych musimy mieć pewność, że nasze CIZ podczas pobytu na Islandii znajdowało się tutaj.
Jest prawdą, że polski urzędnik nie rozumie tego pojęcia, ale nie jest prawdą, że jest ono słabo w polskim prawie zdefiniowane. CIZ jest pojęciem zdefiniowanym przez prawo międzynarodowe -umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są zawierane powszechnie i tym pojęciem operuje się w nich dość swobodnie. Polskie urzędy spotkały się z tym pojęciem dopiero teraz i stąd te nieporozumienia. Po prostu kultura prawna w naszym kraju jest niska. Wystarczy więc zasięgnąć porady u obywateli innych państw aby przekonać się, że CIZ nie jest określane przez miejsce zamieszkania naszej rodziny, czy posiadaniem nieruchomości w Polsce. Jest ono określone: adresem naszego pracodawcy, miejscem zawarcia umowy o pracę, miejscem zamieszkania w czasie wykonywania pracy, ubezpieczeniem medycznym i emerytalnym.
Dla przykładu: jeżeli pracujemy w Islandii bo delegował nas tutaj do pracy Mostostal z Pcimia to nasze CIZ jest w Polsce. Ale jeżeli przyjechaliśmy tutaj i zawarliśmy kontrakt o pracę z islandzkim pracodawcą, jesteśmy tutaj ubezpieczeni i tutaj jesteśmy zameldowani jako mieszkańcy to nasze CIZ jest na Islandii.
Bardzo wyraźnie mówi o tym artykuł 15 w ustępach 1 i 2.
Być może stosowane tam pojęcie „pierwsze państwo” i „drugie państwo” są niezrozumiałe przy pierwszym czytaniu, ale analiza tekstu nie pozostawia wątpliwości.
Cenzusem jest okres 183 dni (połowa roku) jeżeli przebywamy w Islandii dłużej niż 182 dni, a nasz pracodawca jest firmą islandzką to dochody z pracy najemnej nie mogą! być opodatkowane w Polsce. A inne dochody? To już nie moje zmartwienie.”
Dziękuję Panie Łukaszu! Oto moja opinia: Sprawy związane z opdatkowaniem zagranicznych dochodów nie są łatwe, a to z tego względu, że opierają się na umowach międzynarodowych, których język nierzadko odbiega znaczeniowo nie tylko od języka potocznego, ale również prawnego. Stąd zdarzają się pomyłki i nieścisłości w rozumieniu i interpretacjach.
Stąd też Twoja wypowiedź wymaga pewnego uściślenia 🙂 Zobaczmy od samego początku…
1) Pierwszorzędne znaczenie dla opodatkowania dochodów zagranicznych ma oczywiście ustalenie miejsca rezydencji podatkowej (inaczej mówiąc: stałego miejsca zamieszkania – w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania). Miejsce rezydencji podatkowej ustalamy w oparciu o wewnętrzne przepisy podatkowe konkretnego państwa. W Polsce jest to zasada:
– pobytu co najmniej 183 dni w roku podatkowym;
– posiadania tutaj ośrodka interesów życiowych, które składa się z:
-a- centrum interesów osobistych (rodzina, przyjaciele, dom rodzinny, itp.)
-b- centrum interesów gospodarczych (miejsce pracy, ubezpieczenie, itp.)
Aby być w Polsce rezydentem podatkowym należy spełnić przynajmniej jeden z powyższych warunków. Inaczej mówiąc, aby się pozbyć rezydencji polskiej, żaden z powyższych warunków nie może mieć faktycznie miejsca.
A zatem, nie wystarczy samo posiadanie miejsca pracy za garnicą – w Islandii – aby się pozbyć polskiej rezydencj podatkowej. Konieczne jest również wyzbycie swojego centrum osobistego w PL, aby definitywnie utracić rezydencję w tym kraju. Najczęściej utrata rezydencji podatkowej w PL wiąże się z przenosinami za granicę całą rodziną (małżnkiem i dziećmi). Więcej na ten temat jest tutaj: http://www.podwojneopodatkowanie.pl/2009/06/05/jak-ustalic-polska-rezydencje-podatkowa/
2) A co w sytuacji, kiedy obydwa kraje uznają podatnika a swego rezydenta, i każdy z nich chce opodatkować go od całości jego dochodów? Wówczas mamy przypadek podwójnej rezydencji podatkowej i teraz właśnie musimy posłużyć się umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, która pomoże nam ustalić, w którym państwie ów podatnik będzie podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wskazówki zawiera zazwyczaj art. 4 każdej umowy.
NIe analizując po kolei każdego z zapisów tego przepisu, trzeba zauważyć, że najczęściej dochodzi do takiej sytuacji, kiedy musimy – zgodnie z regułą zawartą w art. 4 – rozważyć, gdzie znajduje się miejsce interesów osobistych podatnika. Jeżeli znajduje się ono wciąż w Polsce, to oznacza, że umowa wskazuje, że podatnik opodatkowany jest od swoich ogólnoświatowych dochodów w POlsce.
Wniosek jest z tego taki, że aby podlegać opodatkowaniu z dochodów z pracy w Islandii, należy przenieść tam swoją rezydencję i tym samym utracić rezydencję polską, gdyż w przeciwnym wypadku umowa wskaże najczęściel Polskę, jako panstwo rezydencji podatkowej. Jak już wiemy, aby pozbyć się rezydencji w PL należy przebywać za granicą dłużej niż 183 dni, i mieć tam swoje centrum gospodarcze oraz życiowe. Więcej na temat rozliczenia dochodów z Islandii w Polsce jest tutaj: http://www.podwojneopodatkowanie.pl/2009/08/06/jak-rozliczyc-dochody-z-islandii/
3) ZObaczmy teraz, o czym mówi wspomniany art. 15 umowy Polska-Islandia. Stanowi on, gdzie powinny zostać opodatkowane dochody z pracy. W pierwszym ustępie jest mowa i tym, że dochody z pracy opodatkowane są w miejscu jej wykonywania: tj. jeżeli podatnik wykonuje pracę w drugim kraju, gdzie nie ma on miejsca zamieszkania (rezydencji podatkowej), to ten kraj może ten dochód opodatkować. I tak jest w rzeczywistości: praca polskiego rezydenta podatkowego w ISL jest opodatkowana w ISL (oraz w miejscu jego rezydencji podatkowej).
W ustępie 2 jest natomiast wyjątek od reguły wcześniejszej: praca w ISL nie może być tam opodatkowana, jeżeli podatnik nie przebywa tam dłużej niż 183 dni a także wynagrodzenie nie pochodzi od pracodawcy mającego siedzibę w ISL. A więc jeżeli podatnik parcujący w ISL jest zatrudniony przez firmę z PL, to nie będzie on opodatkowany w ISL, jednak jeżeli jego tamtejszy pobyt przekroczy 183 dni, to wtenczas będzie on tam opodatkowany, bez względu na to, że jego pracodawca pochodzi z PL. Nie można więc na samej podstawie miejsca siedziby pracodawcy stwierdzić, gdzie podatnik podlega opodatkowaniu, a już tym bardziej, gdzie jest jego miejsce rezydencji podatkowej.
Mam nadzieję, że wyjaśniłem to w miarę przystępnie 🙂
Jeszcze takie uwagi: osoba, która jest polskim rezydentem podatkowym i osiąga dochody w ISL, powinna się z nich rozliczyć w PL z zastowaniem metody zaliczenia proporcjonalnego (od podatku w PL należy odliczyć podatek zapłacony za granicą) na PIT-36 plus załącznik PIT-ZG. Zastosowanie metody unikania podwójnego opodatkowania gwarantuje (poza jednym małym wyjątkiem), że dochód nie będzie opodatkowany podwójnie. Aby niezapłacić podatku w PL podatnik może skorzystać z ulgi abolicyjnej (PIT-O), a także ma uprawnienie do innych ulg i odliczeń przewidziany w prawie polskim.
I jeszcze jedna ważna uwaga: każdy rezydent polski powinien się rozliczyć z dochodu z odsetek za zagranicznym koncie czy lokacie (o czym niewiele osób wie, a fisksu za to ściga).
Pozdrawiam serdecznie Panie Łukaszu!
Rafał