W przypadku osób pracujących, albo takich, które pracowały w UK, ważne są dwie rzeczy:
- Kwestia rezydencji podatkowej, oraz
- Zmiana umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Rezydencja podatkowa
Od roku 2007 w polskiej ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązują nowe zasady ustalania podatkowej rezydencji. Zgodnie z nimi polskim rezydentem podatkowym jest osoba, która przebywa w PL co najmniej 183 dni w roku podatkowym lub posiada tutaj swój ośrodek interesów życiowych. Zasady te się nie wykluczają, ani też jedna nie zastępuje drugiej. Innymi słowy mówiąc, aby być polskim rezydentem podatkowym wystarczy, jeżeli spełniony zostaje jeden z tych warunków.
W przypadku reguły 183 dni nie jest konieczny nieprzerwany pobyt na terytorium PL. Wynika z tego, że nawet osoba, która często (np. regularnie co tydzień na 4 dni) wyjeżdża z Polski, może swoją rezydencję w Polsce utracić (o ile oczywiście nie spełnia też warunku drugiego).
Co do ośrodka interesów życiowych, chodzi tutaj o centrum interesów osobistych lub gospodarczych. Centrum interesów osobistych to przede wszystkim rodzina, znajomi i przyjaciele. Centrum interesów gospodarczych to z kolei miejsce pracy, albo miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Tak jest obecnie, tj. od roku 2007 (co szeroko omawiam w swojej książce pt. Jak rozliczyć zagraniczne dochody i wypełnić PIT-36), jednakże wcześniej obowiązywały inne zasady.
Przede wszystkim miejsce rezydencji podatkowej nie było zdefiniowane w prawie podatkowym, dlatego odnoszono się do prawa cywilnego. Zgodnie z nim, za miejsce zamieszkania dla celów podatkowych uważano tą miejscowość, gdzie osoba przebywała z zamiarem stałego pobytu. Widać wyraźnie, że ważną rolę odgrywał tutaj czynnik subiektywny, czyli zamiar. Niemniej jednak organy podatkowe uważały, że o zamiarze mogą świadczyć pewne fakty zewnętrzne, a zatem, że ten subiektywny zamiar można również przełożyć na obiektywne zachowania podatnika (o tym, jakie fakty mają tutaj znaczenie mówi jeden z bonusów do Pakietu abolicyjnego).
Jakie z tego wynikają wnioski… Przede wszystkim takie, że zmiana stanu prawnego w roku 2007 mogła spowodować, że niektóre osoby automatycznie stały się zagranicznymi rezydentami, a zatem powinny były złożyć NIP-3 informujący o zmianie miejsca zamieszkania. Dodatkowo skorzystanie z abolicji podatkowej wymaga wiedzy, gdzie dany podatnik był rezydentem podatkowym w konkretnym roku, a zatem czy może on skorzystać z abolicji podatkowej, czy też nie. Osoby przebywające w UK mają co prawda ułatwione zadanie (o czym niżej), ale jednak jest to wiedza istotna.
Nowa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Tak się szczęśliwie ułożyło, że wraz ze zmianą zasad ustalania podatkowej rezydencji, weszła w życie zmieniona umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a UK. Umowa ta przede wszystkim zmieniła sposób unikania tego opodatkowania: do tej pory była to metoda zaliczenia proporcjonalnego, a teraz jest to metoda wyłączenia z progresją.
Nie wdając się w szczegóły, druga z metod wymagała rozliczania się z zagranicznego (UK) dochodu w Polsce przez ówczesnych polskich rezydentów podatkowych. Obecnie obowiązująca metoda powoduje wyłączenie dochodów UK z opodatkowania w Polsce (bez względu na to, czy podatnik jest polskim rezydentem, czy też nim nie jest). Abolicja podatkowa natomiast dotyczy tylko tych państw, z którymi Polskę wiąże umowa, w której jest przewidziana metoda zaliczenia (proporcjonalnego).
Korelacja tych obydwu zmian w czasie ma duże znacznie, gdyż znacznie ułatwia problem ustalania swojej rezydencji podatkowej. W związku z tym, że umowa uległa zmianie w 2007 roku to wiadomo, że osoby pracujące w UK objęte są abolicją tylko do roku 2006, gdyż później dochody UK już były wyłączone w opodatkowania w Polsce. I, co więcej, abolicja dotyczy tylko rezydentów polskich, a zatem tylko tych osób, które nie miały zamiaru stałego zamieszkania na terytorium UK. Wynika z tego, że w kontekście abolicji podatkowej nowe zasady ustalania rezydencji podatkowej (obowiązujące od roku 2007) nie mają zupełnie znaczenia dla osób uzyskujących dochody z UK.
Taka konkluzja właśnie była powodem dodania do Pakietu abolicyjnego bonusu, w postaci 10 najważniejszych interpretacji organów podatkowych, które skupiają się tylko i wyłącznie na ustaleniu podatkowej rezydencji osób mających – albo nie – zamiar stałego zamieszkania na terytorium UK. Interpretacje te jasno pokazują, jak rozumują organy podatkowe i jakie stosują kryteria, aby ustalić, czy podatnik ma ten zamiar, i czy mimo wszystko – wbrew jego twierdzeniom – pozostał polskim rezydentem podatkowym.
Pozdrawiam i czekam na komentarze!
Rafał
—————————-
Zobacz, jak łatwo rozliczyć swój zagraniczny podatek, korzystając z ulgi abolicyjnej! Książka Jak rozliczyć zagraniczne dochody na PIT-36 i skorzystać z Ulgi Abolicyjnej – mój wielokrotny bestseller – plus wiele pożytecznych bonusów, dostępna jest właśnie tutaj. Zamów już dziś!